PIOTR 'limal' PAWUL: Piotruś i 2Pac

W lutym albo marcu 1996 roku dostałem prosto z wytwórni Death Row / Interscope z Californi promocyjny album 2Pac ALL EYEZ ON ME. Ciągle, już chyba od ponad 20 lat, dostawałem sporo płyt promocyjnych z USA. Byłem tam dość szeroko znany po wielu artykułach o mnie w prasie deejayskiej.

To była grubsza przesyłka dla znanego im deejaya z Polski – 4 płytowy album winyl i dwupłytowy CD + jakieś kolorowe fotki, plakaty i 2 T-shirty.

Paczkę przysłała Nina Bhadreshwar, angielska dziennikarka, którą spotkałem i rozmawiałem chyba w maju 1989 roku na jakimś przyjęciu u Randal Johnson, który pisał scenariusz do filmu The Doors. Nie pracowała jeszcze wtedy w Death Row bo ta powstała dopiero w 1991 roku. Trzymaliśmy luźny kontakt i jak trafiła do wytwórni to przypomniałem się jej zdecydowanie. Pamiętała deejaya z Polski, który wtedy kiedy się spotkaliśmy startował w INS Los Angeles po azyl polityczny. Sporo o tym rozmawialiśmy wtedy, na tym przyjęciu.

Nina B.

Dlaczego o tym wspominam.

Muzyka 2Pac grała w domu a 17 letni wtedy Piotruś uległ fascynacji tym brzmieniem. Dałem mu jedną z koszulek. Była na niego za duża bo był szczuplutki wtedy a koszulki posyłano dla mnie trochę już obfitego gościa w tamtych czasach :-) Piotruś został fanem 2Pac a potem szerzej hiphopu. Śmiesznie w tej sporo przydużej koszulce wyglądał ale nie zdejmował jej i był dumny że ją nosi bo wiedział skąd, od kogo przyszła na nasz adres na Frynie :-)

We wrześniu 1996 trzasnęła nas tragiczna wiadomość - 2Pac (Tupac Shakur) został zastrzelony w Las Vegas.

Słuchałem płyty i popłakiwałem sobie, a Piotruś koło mnie … Napisałem do Niny ale ta odpowiedziała krótko – „not now, some other time - OK.? /// nie teraz, kiedy indziej – OK. ?”

Piotruś przesiadywał w kąciku i przyglądał się zdjęciom 2Pac. Widziałem że jest solidnie wstrząśnięty. Pewnego wieczora nabazgrał na strychu ten napis, który jest tam do dziś.